پرتفوی من
بازگشت به آموزش

انحراف از هدف (Rebalance Drift) چیست؟

امکانات پلتفرممتوسط۴ دقیقه مطالعهتاریخ انتشار: ۱۷ مرداد ۱۴۰۵

پرتفوی من هنگام پیشنهاد یک سبد، به هر دارایی یک «وزن هدف» اختصاص می‌دهد؛ مثلاً ۵۰ درصد بیت‌کوین، ۳۰ درصد اتریوم و ۲۰ درصد آلت‌کوین‌ها. با گذشت زمان و تغییر قیمت‌ها، وزن‌های واقعی از این اهداف فاصله می‌گیرند و به این فاصله «انحراف از هدف» گفته می‌شود.

چرا وزن‌ها تغییر می‌کنند؟

فرض کنید بیت‌کوین در یک ماه رشدی بیشتر از بقیه‌ی سبد داشته باشد. حتی بدون هیچ خرید و فروشی، سهم بیت‌کوین از کل ارزش سبد بالا می‌رود و سهم بقیه پایین می‌آید. دلیلش تغییر ارزش نسبی دارایی‌هاست، نه تصمیم شما.

نکته‌ی مهم اینجاست که انحراف، خودبه‌خود ریسک سبد را هم بالا می‌برد. سبدی که با ۵۰ درصد بیت‌کوین طراحی شده و حالا به ۶۵ درصد رسیده، دیگر همان سبد قبلی نیست؛ نوسانش بیشتر شده و تنوعش کمتر، بی‌آنکه کسی آگاهانه چنین تصمیمی گرفته باشد. بازتعادل در واقع بازگرداندن سبد به همان سطح ریسکی است که از ابتدا انتخاب شده بود.

مقایسه تخصیص فعلی و تخصیص هدف سبد دارایی

قانون دوبانده: چرا یک آستانه‌ی ساده کافی نیست

ساده‌ترین راه ممکن این است که هر انحراف بیشتر از مثلاً ۵ درصد علامت بخورد. اما این روش برای دارایی‌های کوچک سبد به‌سرعت دچار مشکل می‌شود.

دارایی‌ای را در نظر بگیرید که وزن هدفش فقط ۱ درصد است. اگر به ۱.۳ درصد برسد، از نظر نسبی انحراف بزرگی رخ داده (۳۰ درصد بیشتر از هدف)، اما از نظر مطلق تغییری ناچیز است و عملاً روی ریسک کل سبد اثری ندارد. علامت‌زدن چنین موردی فقط توجه را از انحراف‌های واقعی پرت می‌کند.

به همین دلیل پرتفوی من از یک قانون دوبانده استفاده می‌کند: یک دارایی تنها زمانی برای بازتعادل علامت می‌خورد که هم از یک آستانه‌ی نسبی (درصدی از خود وزن هدف) و هم از یک کف مطلق (حداقلی از واحد درصد) عبور کرده باشد. این ترکیب جلوی دو خطای متضاد را می‌گیرد: نادیده‌گرفتن انحراف واقعی در دارایی‌های بزرگ، و شلوغ‌کردن فهرست هشدارها با نوسان‌های بی‌اهمیت دارایی‌های کوچک.

نمودار انحراف با دو باند: تحمل نسبی و کف مطلق

ریسک تمرکز: یک لایه‌ی دیگر

جدا از انحراف وزن، پرتفوی من سهم هر دارایی از ریسک کل سبد را هم بررسی می‌کند. این دو با هم فرق دارند.

یک دارایی می‌تواند وزن کمی داشته باشد ولی به دلیل نوسان بالایش، سهم نامتناسبی از ریسک کل سبد را به خود اختصاص دهد. دارایی‌ای با وزن ۱۰ درصد که نوسانش سه برابر بقیه است، عملاً بخش بسیار بزرگ‌تری از نوسان سبد را می‌سازد. نگاه کردن صرف به درصد وزن، این واقعیت را پنهان می‌کند.

وقتی سهم یک دارایی از ریسک به‌طور محسوسی از وزنش بیشتر شود، این وضعیت به‌عنوان نوع دیگری از هشدار تمرکز در نظر گرفته می‌شود؛ مکمل انحراف وزن ساده، نه جایگزین آن.

بازتعادل در عمل یعنی چه؟

علامت‌خوردن یک دارایی به معنای فروش خودکار نیست. فقط نشان می‌دهد سبد فعلی از طرح اولیه فاصله گرفته و شاید لازم باشد وزن‌ها با خرید یا فروش بخشی از دارایی‌ها به هدف نزدیک شوند.

در عمل دو راه برای این کار وجود دارد. راه اول فروش بخشی از دارایی رشدکرده و خرید دارایی‌های عقب‌مانده است. راه دوم، که هزینه‌ی معاملاتی کمتری دارد، هدایت سرمایه‌ی جدید به سمت دارایی‌های کم‌وزن‌شده است، بدون فروش چیزی. انتخاب میان این دو به وضعیت هر فرد بستگی دارد و تصمیم نهایی همیشه با خود اوست.

سرمایه‌گذاری در رمزارز با ریسک همراه است و ارزش دارایی‌ها می‌تواند نوسان داشته باشد. پیش از هر تصمیم، تحقیق و مشورت مستقل انجام دهید.

درس بعدی در همین حوزه

رادار فرصت چطور کار می‌کند؟